Zorgondernemer

Het is misschien wat gek om dit over mezelf te zeggen, maar ik ben een zorgondernemer. Ik kan me voorstellen dat je je afvraagt wat dat precies betekent. Bij ondernemers hebben mensen toch vaak een beeld van winkeleigenaars of het stucbedrijf of misschien de hovenier die je tuin aanlegt. Maar vandaag is het de Dag van de Zorgondernemer en daarom leek me dit een mooie gelegenheid om mezelf als ondernemer eens voor te stellen.

Dus ja, hier ben ik dan: Femke van Eijck-Leermakers, zorgondernemer. Ik weet niet of er veel mensen zijn die weten waarom ik Van Eijck Vocaal heb opgezet, dus daar wil ik jullie graag over vertellen. Daarvoor moet ik wel een flink aantal jaren terug, namelijk naar de tijd dat ik aan de logopedie-opleiding studeerde.

In die tijd was ik nog helemaal niet bezig met ondernemen en een eigen stempraktijk, maar als ik aan de (verre) toekomst dacht, dan was daar wel altijd die droom: een eigen praktijk waar ik alleen nog maar zou werken met de menselijke stem. Die stem heeft me altijd zo gefascineerd. Hoe kan het bijvoorbeeld dat iedereen anders klinkt? En wat heb je nodig om een stem te ontwikkelen die helemaal weergeeft wie jij bent als persoon? Een stem die zo goed bij je past dat jij en de mensen om je heen zich geen ander geluid meer kunnen indenken als ze aan jou denken? Vanuit die fascinatie ben ik op zoek gegaan naar manieren om iedereen zo’n persoonlijk geluid te leren ontdekken, zo’n stem die als gegoten zit.

Dat had wel wat voeten in aarde, want direct na mijn opleiding was ik nog zo zoekende dat ik er op dat moment naar mijn eigen mening nog niet klaar voor was om al direct te beginnen met mijn eigen praktijk. Ik ging ervaring opdoen in de praktijken van anderen, ontdekken wat werkte en wat niet, en vooral ook ontdekken welke werkwijze ik zelf bij mij vond passen.

En toen, een behoorlijk aantal jaren later, kwam die droom weer terug opborrelen. Dat gevoel van : “Zou het niet heerlijk zijn als…” Maar ja, tegen die tijd was er ook al een hypotheek, waren er andere verplichtingen en was ik ook al gewend geraakt aan een bepaalde manier van leven en werken. Durfde ik die sprong in het diepe wel te wagen?

Om voor mezelf zo veel mogelijk zekerheid te behouden ben ik in eerste instantie begonnen aan huis. Gewoon in een kamertje op de eerste verdieping. Al snel merkte ik dat dit niet de juiste plek was. Werk en privé werden teveel gemengd en het voelde niet goed. Toen kreeg ik van een collega de vraag of ik het zag zitten om in een gezondheidscentrum in hartje Eindhoven te komen en met haar een ruimte te delen. Ik vond het spannend, maar ben gaan praten en al snel daarna heb ik ‘ja’ gezegd op dit nieuwe avontuur. En wat ben ik blij dat ik die stap gezet heb!

Ik ga nu elke dag fluitend naar het werk, kan weer genieten van het werken met mensen die hun persoonlijke ideale stem willen terugvinden of ontdekken. Ik heb collega’s om mee te sparren, maar ik kan ook heerlijk me terugtrekken op mijn werkkamer en werken aan alle marketing, boekhouding, administratie etc. En wat ik vooral belangrijk ben gaan vinden: ik kan zelf bepalen wat ik wil en niet wil. Dat betekent dat ik soms langere dagen maak, maar dat ik ook kan kiezen voor een lege middag als me dat goed uitkomt omdat ik veel andere taken te doen heb. Dat ik met mensen mee kan naar een KNO-onderzoek, zodat ik kan overleggen met de arts en de patiënt samen om zo de beste behandelmogelijkheden te bepalen. Ik plan mensen liefst wat ruimer, zodat er tijd en ruimte is voor de menselijke maat, even wat bijpraten of nog net even een keertje extra die oefening doen zodat de persoon voor me echt helder heeft hoe het nu eigenlijk de bedoeling is.

Dus die jas van zorgondernemer? Die past me steeds beter!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: